အခန်း (၉) - အမှားကို အခွင့်အရေးပြောင်းခြင်းနှင့် လုပ်ငန်းချိန် ကန့်သတ်ချက် Saved Replies တွေ၊ Label တွေ သုံးပြီး မက်ဆေ့ချ် ပြန်ရတာ နည်းနည်း မြန်လာပေမဲ့၊ ခေတ်ရဲ့ လုပ်ငန်းလေးက "လူအား" ကို အပြည့်အဝ မှီခိုနေရဆဲပါပဲ။ နေ့လယ်ဘက်မှာ အော်ဒါကောက်၊ ညနေဘက်မှာ ပလာဇာပြေးပြီး ပစ္စည်းယူ၊ ညဘက်ရောက်ရင် ပါဆယ်ထုပ်ရတဲ့ သံသရာထဲမှာ ခေတ် တစ်ယောက် ရုန်းထွက်လို့ မရသေးဘူး။ "ဖောက်သည်က ဘုရားသခင်ပဲ... ချက်ချင်း စာပြန်မှ ရမယ်" ဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့ သူမက ညဉ့်နက် ၂ နာရီ၊ ၃ နာရီအထိ မအိပ်ဘဲ အလုပ်လုပ်နေတတ်တယ်။ ဒါပေမဲ့ လူဆိုတာ စက်ရုပ်မှ မဟုတ်တာ။ ပင်ပန်းမှုတွေ စုပုံလာတဲ့အခါ၊ မလွှဲမရှောင်သာတဲ့ အမှားတွေက ခေါင်းထောင်လာတော့တယ်။ The Midnight Mistake - ညဉ့်နက်ပိုင်းက အလွဲ အဲဒီညက မနက် ၂ နာရီခွဲ နေပြီ။ ခေတ် တစ်ယောက် အိပ်ချင်မူးတူးနဲ့ မနက်ဖြန် Delivery အပ်ဖို့ ပါဆယ်ထုပ်တွေကို ဇစ်အိတ်ထဲ ထည့်၊ လိပ်စာတွေ ကပ်နေတယ်။ အောင်နက်ကတောင် ဟောက်သံလေး ပေးပြီး အိပ်မောကျနေပြီ။ ခေတ်ရဲ့ မျက်လုံးတွေက မှေးစင်းကျလာပြီး လက်တွေက အလိုအလျောက် အလုပ်လုပ်နေတာ။ သူမ ရှေ့က ဗလာစာအုပ်ကြီးထဲမှာ လိပ်စာတွေက ရှုပ်ယှက်ခတ်နေတယ်။ "မသီရိ (ရန်ကုန်) - အဖြူရောင် ပိုးချည်ဂါဝန်" "မအေးအေး (နယ်) - အစိမ်းပုပ်ရောင် လီနင်ရှပ်" ခေတ်က အိပ်ငိုက်ရင်းနဲ့ အဖြူရောင် ဂါဝန်ထည့်ရမယ့် အိတ်ထဲကို အစိမ်းပုပ်ရောင် လီနင်ရှပ်ကို မှားထည့်လိုက်မိတယ်။ ပြီးတော့ လိပ်စာစတစ်ကာကို ကပ်ပြီး အမြန်ပိတ်လိုက်တယ်။ အဲဒီ အမှားလေး တစ်ခုက မနက်မိုးလင်းတဲ့အခါ ဘယ်လောက်ကြီးမားတဲ့ မုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်လာမယ်ဆိုတာကို သူမ လုံးဝ သတိမထားမိလိုက်ဘူး။ The Catastrophe - မုန်တိုင်းဝင်လာသော မနက်ခင်း နောက်တစ်ရက် နေ့လယ် ၁ နာရီ။ ခေတ် ဖုန်းကို ကြည့်လိုက်တော့ မက်ဆေ့ချ်တွေ အများကြီး ဝင်နေတယ်။ အဲဒီအထဲမှာ အစိမ်းရောင် Label တပ်ထားတဲ့ VIP ဖောက်သည် (မသီရိ) ဆီက စာတွေက အရှည်ကြီးပဲ။ "ညီမ... အစ်မဆီ ရောက်လာတဲ့ ပစ္စည်းက မှားနေတယ်။ အစ်မက ဒီညနေ ၅ နာရီ မင်္ဂလာဆောင် သွားဖို့ အဖြူရောင် ပိုးချည်ဂါဝန် မှာထားတာလေ။ အခု ရောက်လာတာက အစိမ်းပုပ်ရောင် အင်္ကျီကြီး။ ဘယ်လိုလုပ်မလဲ။" "ဖုန်းဆက်တာလည်း မကိုင်ဘူး။ အစ်မ ပွဲသွားဖို့ အချိန်တောင် မရှိတော့ဘူး။ ယုံကြည်ပြီး ဝယ်ပါတယ်ဆိုမှ စောက်တလွဲတွေ လုပ်တယ်။ ဈေးသည် လုပ်စားနေပြီး တာဝန်ယူမှု လုံးဝမရှိဘူး။ အစ်မ အခုချက်ချင်း အွန်လိုင်း Shopping Blacklist Group တွေထဲမှာ တင်ပြီး Bad Review ပေးတော့မယ်!!" ခေတ်ရဲ့ ရင်ဝကို ဆလိုက်မီးနဲ့ ထိုးလိုက်သလို ပူထူသွားတယ်။ ခြေဖျားလက်ဖျားတွေ အေးစက်လာတယ်။ "မသီရိ" ဆိုတာ သူမဆီကနေ အင်္ကျီ ၅ ခါလောက် ဝယ်ဖူးတဲ့ VIP ဖောက်သည် တစ်ယောက်။ အခုတော့ ခေတ်ရဲ့ ညဉ့်နက် အလုပ်လုပ်တဲ့ အမှားကြောင့်၊ လွဲချော်မှု အကြီးကြီး ဖြစ်သွားပြီ။ Bad Review သာ တကယ် တက်သွားရင် သူမရဲ့ "Khit's Closet" လေးရဲ့ နာမည်ကောင်း (Reputation) က ချက်ချင်း ပြိုလဲသွားနိုင်တယ်။ "ငါ အိပ်ငိုက်ပြီး မှားထည့်လိုက်တာ နေမှာပဲ။ ငါ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲ။ Deli ကောင်လေး မှားတာပါလို့ လွှဲချလိုက်ရမလား။ ဒါမှမဟုတ် မနေ့ညက မီးပျက်လို့ပါလို့ ဆင်ခြေပေးရမလား။" ခေတ်ရဲ့ ခေါင်းထဲမှာ အကြောင်းပြချက် (Excuses) တွေ အများကြီး ပြေးထွက်လာတယ်။ ဒါပေမဲ့... ဒေါ်သီတာ သင်ပေးဖူးတဲ့ စကားတစ်ခွန်းကို သွားသတိရတယ်။ "စီးပွားရေး ဆိုတာ ရိုးသားမှုနဲ့ ကတိတည်မှုပဲ သမီး။" The Service Recovery - အကောင်းဆုံး တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းခြင်း ခေတ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်းရှူလိုက်တယ်။ ဆင်ခြေမပေးဖို့ သူမ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်။ သူမ ချက်ချင်း ဖုန်းခေါ်လိုက်တယ်။ တစ်ဖက်က ဖုန်းဝင်သွားတာနဲ့... "အစ်မ မသီရိ... ညီမ Khit's Closet ကပါ။ ညီမ တောင်းပန်ပါတယ်။ ညီမ ညက ပါဆယ်ထုပ်တာ အိပ်ငိုက်ပြီး အစ်မ ပစ္စည်းကို မှားထည့်လိုက်မိတာပါ။ ညီမရဲ့ အလွဲပါ အစ်မရှင့်။ ညီမ တောင်းပန်ပါတယ်နော်…။" တစ်ဖက်က မသီရိက ဒေါသတကြီးနဲ့၊ "ညီမ တောင်းပန်လို့ အစ်မက ပွဲသွားစရာ အင်္ကျီ ရလာမှာတဲ့လား။ ညနေ ၅ နာရီ ပွဲစမှာလေ။" "ရစေရပါမယ် အစ်မ။ အစ်မမှာတဲ့ အဖြူရောင် ဂါဝန်လေး ညီမဆီမှာ အသင့်ရှိပါတယ်။ ညီမ အခုချက်ချင်း Taxi ငှားပြီး အစ်မ အိမ်ကို ကိုယ်တိုင် လာပို့ပေးပါ့မယ်။ အစ်မဆီက မှားသွားတဲ့ အင်္ကျီကိုလည်း ညီမ ပြန်ယူခဲ့ပါ့မယ်။ Taxi ခ ကိုလည်း ညီမ ကိုယ်တိုင်ပဲ ရှင်းပါ့မယ် အစ်မ။ ၃ နာရီ မထိုးခင် အစ်မလက်ထဲ အရောက် ပို့ပေးပါ့မယ်ရှင့်။" မသီရိ ဘက်က ခဏလောက် တိတ်ဆိတ်သွားတယ်။ ဈေးသည် တော်တော်များများက "Deli မှားတာပါ၊ နောက်နေ့မှ ပြန်လဲပေးပါ့မယ်" လို့ ပြောလေ့ရှိပေမဲ့၊ အခုလို ချက်ချင်း တောင်းပန်ပြီး ကိုယ်တိုင် ကားငှားလာပို့ပေးမယ် ဆိုတဲ့ တာဝန်ယူမှုကို သူ မမျှော်လင့်ထားဘူး။ "...အင်း၊ အဲဒါဆိုလည်း မြန်မြန်လာခဲ့။" လို့ ပြောပြီး ဖုန်းချသွားတယ်။ ခေတ်က အဖြူရောင် ဂါဝန်လေးကို သပ်သပ်ရပ်ရပ် ခေါက်ထည့်လိုက်တယ်။ ပြီးတော့ သူမဆီမှာ ရှိတဲ့ ဆံပင်စည်းကွင်း (Scrunchie) လှလှလေး တစ်ကွင်းကို လက်ဆောင် (Gift) အဖြစ် ထည့်လိုက်တယ်။ နောက်ဆုံး အနေနဲ့ စာရွက်လေး တစ်ရွက်ပေါ်မှာ လက်ရေးနဲ့ သေသေချာချာ စာရေးလိုက်တယ်။ "အစ်မရဲ့ အရေးကြီးတဲ့ နေ့လေးမှာ စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တဲ့အတွက် ညီမ အရမ်း ဝမ်းနည်းပါတယ်။ ညီမရဲ့ အမှားကို နားလည်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" ခေတ်က Taxi ကို ၁၅,၀၀၀ ကျပ် ပေးပြီး မသီရိ အိမ်ကို အပြေးအလွှား သွားပို့တယ်။ ဒီဂါဝန် တစ်ထည်လုံးအတွက် ရမယ့် အမြတ် ၄,၀၀၀ ထက်၊ သူမ စိုက်ရှင်းလိုက်ရတဲ့ ကားခက ပိုများနေတယ်။ ဒီအော်ဒါအတွက် ခေတ် အရှုံးပေါ်သွားပြီ။ ဒါပေမဲ့ သူမ ဂရုမစိုက်ဘူး။ ယုံကြည်မှုကို ပြန်ဝယ်ယူဖို့က ပိုအရေးကြီးတယ်။ The Paradox - အမှားမှတစ်ဆင့် ရရှိသော သစ္စာရှိမှု ညနေ ၆ နာရီ။ ခေတ်ဆီကို မသီရိ ဆီကနေ မက်ဆေ့ချ်တစ်ခု ဝင်လာတယ်။ ဒီတစ်ခါတော့ စာအရှည်ကြီး မဟုတ်ဘူး။ ပွဲတက်ဖို့ အဖြူရောင် ဂါဝန်လေးကို လှလှပပ ဝတ်ဆင်ထားတဲ့ မသီရိရဲ့ ဓာတ်ပုံလေး တစ်ပုံ။ ပြီးတော့ အောက်မှာ စာလေးတစ်ကြောင်း ရေးထားတယ်။ "ဂါဝန်လေးက ကွက်တိပဲ ညီမလေးရေ။ လက်ဆောင်လေးအတွက်လည်း ကျေးဇူးနော်။ လူတိုင်းက အမှားလုပ်တတ်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ညီမလေးရဲ့ ချက်ချင်း တာဝန်ယူ ဖြေရှင်းပေးတဲ့ စိတ်ဓာတ် (Service Recovery) ကို အစ်မ အရမ်း သဘောကျသွားပြီ။ နောက်ဆို အစ်မ အင်္ကျီဝယ်ရင် ညီမလေး ဆိုင်ကပဲ ဝယ်တော့မယ်။ သူငယ်ချင်းတွေကိုလည်း ညွှန်းပေးမယ်။" ခေတ်ရဲ့ မျက်လုံးမှာ မျက်ရည်ဝဲသွားတယ်။ သူမရဲ့ ကားခ အရှုံးပေါ်သွားမှုက၊ တန်ဖိုးမဖြတ်နိုင်တဲ့ "တစ်သက်တာ သစ္စာရှိ ဖောက်သည် (Loyal Customer)" တစ်ယောက်ကို ပြန်လည် မွေးဖွားပေးလိုက်နိုင်ပြီ။ လုပ်ငန်းတစ်ခုမှာ အမှားမကင်းနိုင်ပေမဲ့၊ အဲဒီအမှားကို ဘယ်လို ပြန်လည် ကုစားပေးသလဲ ဆိုတာက ဖောက်သည်ရဲ့ ယုံကြည်မှုကို အရင်ကထက် နှစ်ဆ ပိုတိုးသွားစေတယ် (Service Recovery Paradox) ဆိုတဲ့ စီးပွားရေးရဲ့ နက်နဲတဲ့ သဘောတရားကို ခေတ် လက်တွေ့ နားလည်လိုက်ပါပြီ။ Setting Boundaries - လုပ်ငန်းချိန် ကန့်သတ်ခြင်း အဲဒီညမှာတော့ ခေတ် တစ်ယောက် သူမရဲ့ အလွဲတွေ ဘာလို့ ဖြစ်လာရသလဲ ဆိုတာကို သေချာ ပြန်သုံးသပ်တယ်။ "ငါက ဖောက်သည်တွေကို အချိန်မရွေး စာပြန်ပေးချင်လို့ ည ၂ နာရီ၊ ၃ နာရီ အထိ မအိပ်ဘဲ အလုပ်လုပ်နေတယ်။ အဲဒီလို အနားမယူဘဲ လူကို စက်ရုပ်လို ခိုင်းနေတဲ့အခါကျတော့... အခုလို ကြီးမားတဲ့ အမှားတွေ လုပ်မိလာတော့တာပဲ။ စီးပွားရေး လုပ်တယ်ဆိုတာ ရေရှည် ပြေးရမယ့် မာရသွန်ပြိုင်ပွဲပဲ။ ငါ့ကျန်းမာရေးကို ငါ မထိန်းသိမ်းရင်၊ ငါ့လုပ်ငန်းလေးလည်း အကြာကြီး ရပ်တည်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။" ခေတ်က ပြတ်သားတဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုကို ချလိုက်တယ်။ သူမ Facebook Page ရဲ့ Settings ထဲကို ဝင်ပြီး "Business Hours (လုပ်ငန်းချိန်)" ကို ပထမဆုံး အကြိမ် အဖြစ် တရားဝင် သတ်မှတ်လိုက်တယ်။ [Khit's Closet ၏ လုပ်ငန်းချိန် - မနက် ၉ နာရီ မှ ည ၉ နာရီ အထိ] ပြီးတော့ Auto-reply မှာ စာသားလေး တစ်ခု ထပ်ထည့်လိုက်တယ်။ "Khit's Closet မှ ကြိုဆိုပါတယ်။ ညီမတို့ရဲ့ လုပ်ငန်းချိန်က မနက် ၉ နာရီကနေ ည ၉ နာရီအထိ ဖြစ်ပါတယ်။ ည ၉ နာရီ နောက်ပိုင်း ဝင်လာသော မက်ဆေ့ချ်များကို နောက်နေ့ နံနက်တွင် အမြန်ဆုံး ပြန်လည် ဖြေကြားပေးပါမည်ရှင့်။ ချစ်ခင်အားပေးမှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။" ည ၉ နာရီ ထိုးတာနဲ့ ခေတ်က သူမရဲ့ ဖုန်း အင်တာနက် (Data) ကို ပိတ်လိုက်တယ်။ ဘေးနားက အောင်နက်နဲ့ ရွှေဝါကို ဖက်ပြီး လွတ်လွတ်လပ်လပ် နားနေလိုက်တယ်။ ဖုန်းက "တီတောင်" ဆိုပြီး မြည်မလာတော့ဘူး။ ခေတ်ဟာ ဖောက်သည်တွေကို လေးစားရမယ် ဆိုတာကို သိသလို၊ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်နဲ့ ကိုယ့်ရဲ့ ကိုယ်ပိုင်အချိန် (Personal Boundaries) ကိုလည်း ပြန်လည် လေးစားဖို့ သင်ယူတတ်သွားခဲ့ပါပြီ။ အွန်လိုင်း ဈေးသည် တစ်ယောက်ရဲ့ ဘဝကနေ၊ စနစ်နဲ့ စည်းကမ်းကို နားလည်တဲ့ "လုပ်ငန်းရှင်" တစ်ယောက်အဖြစ် ခေတ်ရဲ့ ခြေလှမ်းတွေက ပိုမို တည်ငြိမ် လေးနက်လာခဲ့ပါပြီ။